Geschiedenis

Leven en werk

Hendrik Jozef Frans Beyaert werd op 29 juli 1823 geboren te Kortrijk, waar zijn vader als drukker was gevestigd. Het gezin had het niet breed, en Hendrik was verplicht reeds op jeugdige leeftijd de kost te verdienen, eerst als bankbediende, later als metselaar aan het station van Doornik.

In 1842 volgde de begaafde jongeman een eerste jaar avondcursus architectuur aan de academie van Kortrijk. Vanaf het tweede jaar studeerde hij te Brussel waar hij onderricht kreeg van de befaamde Tilman Suys.
In 1843, nog voor hij cum laude zijn architectendiploma behaalde, ging hij op stage bij bouwmeester Felix Janlet, en bleef er tot 1851 in dienst.

In 1851 ontwierp hij zijn eerste huis aan de Kunstlaan te Brussel, alsmede het Kursaal te Oostende dat nog tijdens zijn leven werd afgebroken.

Beïnvloed door Viollet-le-Duc, begon hij te werken volgens de 18de eeuwse, neoclassisistische traditie, zoals men kan merken bij de Vrije Universiteit (1863) en het Hotel van de Nationale Bank te Brussel (1864). Het was mede dank zij deze opdracht, in samenwerking met Wijnand Janssens, dat hij kon uitgroeien tot één van de meest vooraanstaande architecten.

Later zocht hij inspiratie in de oudere Vlaamse architectuur, waarbij puntgeveltjes, torentjes, dakvensters, windwijzers in renaissancestijl overwegen, zoals te zien is bij de Nationale Bank te Antwerpen (1875) en het station van Doornik (1879). Beyaert ontwierp ook de Sint-Janskerk te Borgerhout (1880), restaureerde kastelen, bouwde scholen, gedenktekens.

Belangrijkste werken

Deze pagina werd laatst gewijzigd op 18-05-2008