|

|
Belgen kopen steeds meer flessenwater. En toch is
kraantjeswater in alle opzichten beter.
Er bestaan vier types flessenwater:
Tafelwater: dit is gewoon water uit de kraan dat gebotteld is. De chloor is door verdamping
verwijderd.
Bronwater: is afkomstig van bekende bronnen. Het
water wordt na een bacteriologisch onderzoek meteen gebotteld en mag niet
behandeld worden. Dit water moet aan de normen voor leidingwater
beantwoorden.
Mineraal water: wordt geacht
therapeutische eigenschappen te bezitten door de aanwezigheid van allerlei
mineralen zoals Calcium, Magnesium, enz. Dit water moet niet aan de normen
van leidingwater voldoen. Enkele onder hen bevatten zelfs zoveel mineralen
dat ze niet voor dagelijks gebruik geschikt zijn.
Koolzuurhoudend water: is afkomstig van een bron
die van nature koolzuur bevat. Het water kan ook koolzuurhoudend gemaakt
worden door toevoeging van zuiver koolzuurgas.
Leidingwater is ten eerste veel goedkoper: flessenwater is
150 tot 500 keer zo duur als kraantjeswater.
Kraantjeswater is ten tweede beter voor het milieu. Het
schoonmaken, transporteren en produceren van de flessen kost veel energie.
Vooral de wegwerpflessen zijn een belasting voor het milieu.
Flessenwater is in de geïndustrialiseerde landen tenslotte niet zuiverder of gezonder dan het
kraantjeswater. Leidingwater wordt continu gecontroleerd op de aanwezigheid
van 61 chemische stoffen en zware metalen – én op zijn biologische
zuiverheid. Omdat mineraal water therapeutische eigenschappen claimt, moet
het niet aan dezelfde eisen voldoen voor het op de markt komt (behalve de flessenwaters die door de Hoge Gezondheidsraad als
geschikt voor babyvoeding zijn bevonden). Uit een recente test van Test
Aankoop bleek zelfs dat één op de vier merken van flessenwater
niet geschikt is voor dagelijkse consumptie vanwege het te hoge fluor-, sulfaat- en/of
natriumgehalte. Bovendien bestaat de kans dat flessenwater eens geopend te
veel bacteriën bevat wanneer het te warm of te lang wordt bewaard. Geopende
flessen zouden bewaard worden bij 4°C en mogen niet langer dan 24 uur bewaard
worden.
Aan leidingwater wordt een minieme hoeveelheid chloor
(maximaal 0.25 mg/l) toegevoegd om te beletten dat ziektekiemen door het
water verspreid worden. Dit is heel weinig en niet schadelijk voor de
gezondheid.
|