Nieuwjaarsbrief 2009

Beste (confraters, familielid, vriend...)

   Vooreerst aan jezelf en aan allen die je dierbaar zijn van ganser harte een op alle vlakken gelukkig 2009. Meer commentaar hoeft er niet bij die wens, maar als christen die gelooft dat God onze Schepper Emmanuël('God met ons') heet en dus met ons meeleeft, maak ik die wens tot een bede: dat de Heer U en al de uwen mag zegenen.

   Naar gewoonte op het einde van het burgerlijk jaar probeer ik wat te vertellen over het leven dat ik hier in Katanga mee-maak (in de passieve en in de actieve betekenis van dat werkwoord).

   Eerst iets over de bevolking van Katanga. Zoals u wellicht weet, Katanga is, wat betreft grondstoffen, de rijkste provincie van de Democratische Republiek Congo. En toch leefden de mensen en leven de meeste er nog altijd in de ellende. De laatste jaren was daar voor sommigen wat verandering in gekomen. Men zag dat o.a. op straat aan het verkeer dat de laatste twee jaren enorm is toegenoemen. Daar waar men voordien de ganse dag door per auto rustig in het centrum van de stad Lubumbashi kon rondtoeren, zijn er nu op heel wat plaatsen opstoppingen, vooral vanaf 10 uur in de morgen. Een ander verschijnsel: een geweldige toename van Aziaten, vooral Chinezen. Dezen zijn vooral actief in het beleid van kleine fabrieken die op verschillende plaatsen als paddestoelen uit de grond zijn geschoten en ertsen verwerken. Heel wat Congolezen vonden daar werk. Jammer genoeg laten de arbeidsvoorwaarden er dikwijls te wensen over. Het plaatselijke TV-journaal Mwangaza heeft verschillende keren de zeer ondernemende provinciegouverneur getoond, terwijl deze onverwachts enkele van die fabriekjes bezocht en er die mensonwaardige voorwaarden aanklaagde.

 

    Thans neemt Katanga ook deel aan de wereldcrisis. Sinds enkele maanden zijn er heel wat van die fabriekjes en zelfs grote dicht. Veel Chinezen zijn vertrokken. Andere bazen hebben hun personeel technisch werkloos verklaard, in de hoop dat de crisis niet al te lang zal duren. Ook onder de artisanale delvers hebben velen het opgegeven: de koperprijs is geweldig gedaald; het loont de moeite niet meer. Een positief punt: een confrater in Kambove vertelde dat heel wat van die delvers teruggekeerd zijn naar de landbouw. Veel gezonder werk maar men moet langer wachten eer het geld opbrengt, daar waar men in de ertsenmiddens op het eind van de maand het loon ontvangt of als dagloner of zelfstandige delver zelfs elke dag. We vrezen dat, vanwege de sterk toegenomen werkloosheid, het aantal diefstallen weer gaat stijgen.

   Elektriciteit en water blijven praktisch iedereen kopzorgen baren. De stroom kan elk ogenblik, zonder enige verwittiging, uitvallen en men weet nooit voor hoe lang. Het water is in vele wijken van de stad een groot probleem: men ziet groot en klein sleuren, meestal met 20 liters bidons en dat op allerlei manieren: met de hand(en), op het hoofd, met de fiets, de kruiwagen...Reden: De installaties dateren doorgaans nog uit de koloniale tijd en werden niet onderhouden.

   Over naar wat Congregatienieuws. Sinds oktober 2008 telt onze Regio 35 confraters + 4 novicen + 7 postulanten: totaal: 46 personen. Van de 35 confraters zijn er 25 met eeuwige geloften; 10 met tijdelijke geloften. 18 zijn priester, 4 hebben gekozen om broeder te blij-ven; 13 zijn kandidaat-priester. 19 staan wat men noemt in het actieve leven: 15 priesters en 4 broeders. Naast de 13 kandidaat-priesters zijn er nog 3 priesters met studies bezig: één in Kinshasa: moraaltheologie; 2 aan de UNILU (de universiteit van Lubumbashi): één doet het laatste jaar licentiaat filosofie; de andere zit in het eerste jaar landbouwingenieur.

   Onze regio telt 6 communauteiten: parochies in Kipushi, Musoshi-Sodomico en Kambove waar ook het postulaat gevestigd is. Het scholasticaat en noviciaat bevinden zich in Lubumbashi, respectievelijk in de avenue Kafwankumba en in ons domein BUMAKI te Kimbeimbe-Lubumbashi.

   In october 2008 is er een kleine communauteit bijgekomen, nl. in de avenue Lac Kipopo, waar ook ons 'Institut Facultaire Th. Reyn' gevestigd is. Wonen in deze communateit: Pater Guido, rector van ons I.F.T.R.; père Stéphane, student laatste jaar licentiaat folosofie en Frère Gabi die er een garage uitbaat.

   In 2008 hebben we het geluk gekend dat twee van onze jongeren hun eeuwige geloften hebben uitgesproken; een andere diaken gewijdd werd en nog drie anderen priester. Deze laatste drie zijn hun 'actieve' leven begonnen: twee als onderpastoor (kapelaan) respectie-velijk te Kipushi (Père Joseph) en te Musoshi (Père Clément); de derde, Père Isidore is postulantenmeester geworden in de plaats van Père François die naar Kinshasa is vertrokken om daar moraaltheologie te studeren.

   60 jaren aanwezigheid van de Aalmoezeniers van de Arbeid in Katanga heeft ons op het idee gebracht, niet zoeer om feesten te organiseren, maar de confraters, aan de hand van verschillende vragen, te doen nadenken hoe we hier in Katanga nog beter aan de roeping van AvdA kunnen beantwooirden. Wat uit de bus kwam is prachtig maar nu moeten de ideeën omgezet worden in daden.

   In 2008 hebben we weer heel wat hulp mogen ontvangen: zowel moreel als financieel. Morele hulp langs allerlei wegen: traditionele post, e-mails, persoonlijke bezoeken... en de hulp gebeurde op allerlei manieren: brieven, krantenknipsels, giften, bv. het achterlaten van kleding, medicamenten, zaklampen (niet vergeten maar gegeven ! )... Dat alles werkt hartverwarmend en aanmoedigend. Ik wil geen namen noemen; redenen: ik heb schrik mensen te vergeten en misschien wil niet iedereen dat zijn naam vernoemd wordt. 
   Ook de financiële hulp ontbrak niet: ofwel onder vorm van geld - we willen hier toch wel eventjes de zeer aktieve kern van het Sint-Janscollege te Meldert-Hoegaarden vernoemen dat al jaren zonder onderbreking de leerlingen van de lagere school Sint Augustinus te Kimbeimbe in de klas houdt, door het nodige schoolgeld te helpen betalen in plaats van ouders die te arm zijn.
   Financiële hulp kregen we ook onder andere vormen: zo ontvingen we dit jaar de bibliotheek van een overleden professor van Louvain-la-Neuve, met voornamelijk filosofische werken, bijzonder interessant voor de bibliotheek van ons IFTR met haar departement filosofie. Ook ontvingen we weer 34 naaimachines van een Nederlander die ik persoonlijk nog nooit ontmoet heb. Enkele jaren geleden had hij  mijn 'nieuwjaarsbrief' in handen gekregen, waarin ik vertelde over ons initiatief om zowat in alle hoeken van de stad en in andere gemeenten waar onze confraters werkzaam zijn kleine naad en snit-ateliers op te richten met meisjes die die stiel geleerd hebben maar die niet bij machte zijn een machine te betalen. Sommige van die meisjes leren de stiel weer aan aan anderen, want de ouders zijn niet bij machte de school voor hun dochters te betalen.  Hoe die man aan mijn brief gekomen is, blijft voor mij een raadsel maar dat hij zich langs deze weg nogmaals in naam van de meisjes die geholpen zijn en in onze eigen naam een dikke AKSANTI SANA (DANK ZEER) hoort weergalmen.
   De container bracht ook heel wat dozen met medisch materiaal aan, interessant o.a. voor ons paramedisch instituut Caritas te Kambove en met allerlei boeken en speelgoed voor de kleuterklaasen en de lagere school te Kimbeimbe. Deze zaken hadden maanden lang (ik denk ongeveer wel twee jaar) in een lokaal van ons Instituut te Charleroi liggen wachten op een signaal dat het gratis meekon met een legervliegtuig, maar dat wachten kende maar geen einde, dan maar langs de traditionele weg: Wereldmissiehulp te Boechout.
Dat de personen die er zoveel moeite voor gedaan hebben om dat allemaal te vergaren, zich uiteindelijk beloond weten. DANK in naam van de Kongoleze bevolking.
   Misschien vergeet ik nog zaken te vernoemen maar ik wil de lijst eindigen met het vermelden van de ontvangst van een groot broodsnijmachine, zoals men dat in de bakker-winkels vindt. Het is het tweede dat we ontvangen: zeer interessant daar we twee bakkerijen hebben: één te Kambove en de andere te Kimbeimbe.

   Ook vermeldenswaard is het feit dat confrater Père Simon MUYAYA naar België is gegaan, waar hij, samen met ondergetekende onder de vakkundige leiding van Emiel VERVLIET, docent aan de Sociale School te Heverlee, heel wat Instituten waar sociale vorming gebeurt heeft bezocht in het vooruitzicht in oktober 2009 hier te Lubumbashi iets dergelijks te beginnen dat de naam 'Sciences Sociales du Travail' zal dragen. Op 23 mei 2008 werd daartoe in de Sociale School te Heverlee een samenwerkingsakkoord ondertekend door vertegenwoordigers van de Aalmoezeniers van de Arbeid, la CSC-Congo, la CSC-Katanga, ACV-Kempen, l'Institut d'Education Ouvrière Internationale en de Sociale school van Heverlee.

   Als aanloop tot de oprichting van dit departement, dat als twee departement zal functionerern in ons IFTR worden er in februari 2009 Sociale Dagen gehouden in Lubumbashi met als thema: 'De werkvoorwaarden in de D.R.C.' We hopen in onze nieuwjaarsbrief van januari 2010 U te kunnen vertellen dat deze Dagen een waar succes hebben gekend en dat het nieuwe departement een goede start heeft gekend. Ondertussen danken we iedereen zeer hartelijk voor zijn bijstand en medewerking, onder welke vorm dit ook gebeurd is. Nogmaals van ganser harte: een gelukkig 2009.

N.B. Sommigen vragen waar ze best geld storten. Op de rekening in België, gehouden door confrater Fons Van looveren van onze communauteit te Charleroi: 360-040 99 58 - 42 Compte vert ING - Euro. Benaming: Van Roy, Vanderus, Van Riel, Goffin, Van Looveren. IBAN BE 77 3600 40 99 58 42 BIC: B B R U B E B B. Vermelding: Werken Katanga (of preciseren voor welk werk concreet). Dank!