Nieuwjaarsbrief 2009
Beste (confraters, familielid, vriend...)
Vooreerst aan jezelf en aan allen die je dierbaar zijn van ganser
harte een op alle vlakken gelukkig 2009. Meer
commentaar hoeft er niet bij die wens, maar als christen die gelooft dat God
onze Schepper Emmanuël('God met ons') heet en
dus met ons meeleeft, maak ik die wens tot een bede: dat de Heer U en al de
uwen mag zegenen.
Naar gewoonte op het einde van het burgerlijk
jaar probeer ik wat te vertellen over het leven dat ik hier in Katanga mee-maak (in de passieve
en in de actieve betekenis van dat werkwoord).
Eerst iets over de bevolking van Katanga.
Zoals u wellicht weet, Katanga is, wat betreft
grondstoffen, de rijkste provincie van de Democratische Republiek Congo. En toch leefden de mensen en leven de meeste er nog
altijd in de ellende. De laatste jaren was daar voor sommigen wat verandering
in gekomen. Men zag dat o.a. op straat aan het verkeer dat de laatste twee
jaren enorm is toegenoemen. Daar waar men voordien de
ganse dag door per auto rustig in het centrum van de stad Lubumbashi
kon rondtoeren, zijn er nu op heel wat plaatsen opstoppingen, vooral vanaf 10
uur in de morgen. Een ander verschijnsel: een geweldige toename van Aziaten,
vooral Chinezen. Dezen zijn vooral actief in het beleid van kleine fabrieken
die op verschillende plaatsen als paddestoelen uit de grond zijn geschoten en
ertsen verwerken. Heel wat Congolezen vonden daar werk. Jammer genoeg laten de arbeidsvoorwaarden
er dikwijls te wensen over. Het plaatselijke TV-journaal
Mwangaza heeft verschillende keren de zeer
ondernemende provinciegouverneur getoond, terwijl deze
onverwachts enkele van die fabriekjes bezocht en er die mensonwaardige
voorwaarden aanklaagde.
Thans neemt Katanga ook deel aan de wereldcrisis. Sinds enkele maanden
zijn er heel wat van die fabriekjes en zelfs grote dicht. Veel Chinezen zijn
vertrokken. Andere bazen hebben hun personeel technisch werkloos verklaard, in
de hoop dat de crisis niet al te lang zal duren. Ook onder de
artisanale delvers hebben velen het opgegeven:
de koperprijs is geweldig gedaald; het loont de moeite niet meer. Een
positief punt: een confrater in Kambove vertelde dat
heel wat van die delvers teruggekeerd zijn naar de
landbouw. Veel gezonder werk maar men moet langer wachten eer het geld
opbrengt, daar waar men in de ertsenmiddens op het eind van de maand het loon
ontvangt of als dagloner of zelfstandige delver zelfs
elke dag. We vrezen dat, vanwege de sterk toegenomen werkloosheid, het aantal
diefstallen weer gaat stijgen.
Elektriciteit en water blijven praktisch iedereen kopzorgen baren.
De stroom kan elk ogenblik, zonder enige verwittiging, uitvallen en men weet
nooit voor hoe lang. Het water is in vele wijken van de stad een groot
probleem: men ziet groot en klein sleuren, meestal met 20 liters bidons en dat
op allerlei manieren: met de hand(en), op het hoofd, met de fiets, de
kruiwagen...Reden: De installaties dateren doorgaans nog uit de koloniale tijd
en werden niet onderhouden.
Over naar wat Congregatienieuws. Sinds oktober 2008 telt onze
Regio 35 confraters + 4 novicen + 7 postulanten: totaal: 46 personen. Van de 35
confraters zijn er 25 met eeuwige geloften; 10 met tijdelijke geloften. 18 zijn
priester, 4 hebben gekozen om broeder te blij-ven; 13
zijn kandidaat-priester. 19 staan wat men noemt in het actieve leven: 15
priesters en 4 broeders. Naast de 13 kandidaat-priesters
zijn er nog 3 priesters met studies bezig: één in Kinshasa:
moraaltheologie; 2 aan de UNILU (de universiteit van Lubumbashi):
één doet het laatste jaar licentiaat filosofie; de andere zit in het eerste
jaar landbouwingenieur.
Onze regio telt 6 communauteiten: parochies in Kipushi,
Musoshi-Sodomico en Kambove
waar ook het postulaat gevestigd is. Het scholasticaat
en noviciaat bevinden zich in Lubumbashi,
respectievelijk in de avenue Kafwankumba en in ons
domein BUMAKI te Kimbeimbe-Lubumbashi.
In october 2008 is er een kleine
communauteit bijgekomen, nl. in de avenue Lac Kipopo, waar ook ons 'Institut Facultaire Th. Reyn' gevestigd
is. Wonen in deze communateit:
Pater Guido, rector van ons I.F.T.R.; père Stéphane, student laatste
jaar licentiaat folosofie en Frère
Gabi die er een garage uitbaat.
In 2008 hebben we het geluk gekend dat twee van onze jongeren hun
eeuwige geloften hebben uitgesproken; een andere diaken gewijdd
werd en nog drie anderen priester. Deze laatste drie zijn hun
'actieve' leven begonnen: twee als onderpastoor (kapelaan) respectie-velijk
te Kipushi (Père Joseph) en te Musoshi (Père Clément); de derde, Père Isidore is postulantenmeester geworden in de plaats van Père François die naar Kinshasa is vertrokken om daar moraaltheologie te studeren.
60 jaren aanwezigheid van de Aalmoezeniers van de Arbeid in Katanga heeft ons op het idee gebracht, niet zoeer om feesten te organiseren, maar de confraters, aan de
hand van verschillende vragen, te doen nadenken hoe we hier in Katanga nog beter aan de roeping van AvdA
kunnen beantwooirden. Wat uit de bus kwam is prachtig
maar nu moeten de ideeën omgezet worden in daden.
In 2008 hebben we weer heel wat hulp mogen ontvangen: zowel moreel
als financieel. Morele hulp langs allerlei wegen: traditionele post, e-mails, persoonlijke bezoeken... en de hulp gebeurde op
allerlei manieren: brieven, krantenknipsels, giften, bv.
het achterlaten van kleding, medicamenten, zaklampen (niet vergeten maar
gegeven ! )... Dat alles werkt hartverwarmend en aanmoedigend. Ik wil geen
namen noemen; redenen: ik heb schrik mensen te vergeten en misschien wil
niet iedereen dat zijn naam vernoemd wordt.
Ook de financiële hulp ontbrak niet: ofwel onder vorm van geld - we
willen hier toch wel eventjes de zeer aktieve kern
van het Sint-Janscollege te Meldert-Hoegaarden
vernoemen dat al jaren zonder onderbreking de leerlingen van de lagere school
Sint Augustinus te Kimbeimbe
in de klas houdt, door het nodige schoolgeld te helpen betalen in plaats van
ouders die te arm zijn.
Financiële hulp kregen we ook onder andere vormen: zo
ontvingen we dit jaar de bibliotheek van een overleden professor van Louvain-la-Neuve, met voornamelijk filosofische werken,
bijzonder interessant voor de bibliotheek van ons IFTR met haar departement
filosofie. Ook ontvingen we weer 34 naaimachines van een Nederlander die
ik persoonlijk nog nooit ontmoet heb. Enkele jaren geleden had hij mijn
'nieuwjaarsbrief' in handen gekregen, waarin ik vertelde over ons
initiatief om zowat in alle hoeken van de stad en in andere gemeenten
waar onze confraters werkzaam zijn kleine naad en snit-ateliers
op te richten met meisjes die die stiel geleerd
hebben maar die niet bij machte zijn een machine te betalen. Sommige van die
meisjes leren de stiel weer aan aan anderen,
want de ouders zijn niet bij machte de school voor hun dochters te
betalen. Hoe die man aan mijn brief gekomen is, blijft voor mij een
raadsel maar dat hij zich langs deze weg nogmaals in
naam van de meisjes die geholpen zijn en in onze eigen naam een dikke AKSANTI
SANA (DANK ZEER) hoort weergalmen.
De container bracht ook heel wat dozen met medisch materiaal aan,
interessant o.a. voor ons paramedisch instituut Caritas te Kambove
en met allerlei boeken en speelgoed voor de kleuterklaasen
en de lagere school te Kimbeimbe. Deze zaken hadden
maanden lang (ik denk ongeveer wel twee jaar) in een lokaal van ons Instituut
te Charleroi liggen wachten op een signaal dat het gratis meekon met een
legervliegtuig, maar dat wachten kende maar geen einde, dan maar langs de
traditionele weg: Wereldmissiehulp te Boechout.
Dat de personen die er zoveel moeite voor gedaan hebben om dat allemaal te
vergaren, zich uiteindelijk beloond weten. DANK in
naam van de Kongoleze bevolking.
Misschien vergeet ik nog zaken te vernoemen maar ik wil de lijst
eindigen met het vermelden van de ontvangst van een groot
broodsnijmachine, zoals men dat in de bakker-winkels
vindt. Het is het tweede dat we ontvangen: zeer interessant daar we twee
bakkerijen hebben: één te Kambove en de andere te Kimbeimbe.
Ook vermeldenswaard is het feit dat confrater Père Simon MUYAYA naar België is
gegaan, waar hij, samen met ondergetekende onder de vakkundige leiding van Emiel VERVLIET, docent aan de Sociale School te Heverlee, heel wat Instituten waar sociale vorming gebeurt heeft bezocht in het vooruitzicht in oktober
2009 hier te Lubumbashi iets dergelijks te
beginnen dat de naam 'Sciences Sociales
du Travail' zal dragen. Op 23 mei 2008 werd daartoe
in de Sociale School te Heverlee een
samenwerkingsakkoord ondertekend door vertegenwoordigers van de Aalmoezeniers
van de Arbeid, la CSC-Congo, la CSC-Katanga,
ACV-Kempen, l'Institut d'Education Ouvrière
Internationale en de Sociale school van Heverlee.
Als aanloop tot de oprichting van dit departement, dat als twee
departement zal functionerern in ons IFTR worden er
in februari 2009 Sociale Dagen gehouden in Lubumbashi
met als thema: 'De werkvoorwaarden in de D.R.C.' We hopen in onze
nieuwjaarsbrief van januari 2010 U te kunnen vertellen dat deze Dagen een waar
succes hebben gekend en dat het nieuwe departement een goede start heeft
gekend. Ondertussen danken we iedereen zeer hartelijk voor zijn bijstand en
medewerking, onder welke vorm dit ook gebeurd is. Nogmaals van ganser harte:
een gelukkig 2009.
N.B. Sommigen vragen waar ze best geld storten. Op de rekening in België,
gehouden door confrater Fons Van looveren
van onze communauteit te Charleroi: 360-040 99 58 - 42 Compte
vert ING - Euro. Benaming: Van Roy,
Vanderus, Van Riel, Goffin, Van Looveren. IBAN BE 77
3600 40 99 58 42 BIC: B B R U B E B B. Vermelding: Werken Katanga (of
preciseren voor welk werk concreet). Dank!